Je\u015bli staniesz na targu rybnym i spojrzysz w kierunku Gro\u00df St. Martin, mo\u017cesz zauwa\u017cy\u0107 tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 na \u015bcianie. Jest ona po\u015bwi\u0119cona Robertowi Blumowi, bojownikowi o wolno\u015b\u0107, kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 tutaj, na targu rybnym. Robert Blum urodzi\u0142 si\u0119 10 listopada 1807 r. w Kolonii, jako syn bednarza na targu rybnym. Jego ojciec zmar\u0142 wcze\u015bnie, a ojczym ledwo zarabia\u0142 na utrzymanie licznej rodziny jako czeladnik szyperski. Blum dorasta\u0142 w ubogich warunkach, a poniewa\u017c nie by\u0142o pieni\u0119dzy, aby wys\u0142a\u0107 go do szko\u0142y na sta\u0142e, zdoby\u0142 swoje zdumiewaj\u0105ce wykszta\u0142cenie jako samouk. Pr\u00f3bowa\u0142 swoich si\u0142 w r\u00f3\u017cnych zawodach, zanim zacz\u0105\u0142 pracowa\u0107 jako wo\u017any teatralny w swoim rodzinnym mie\u015bcie. Na pocz\u0105tku lat 30. dosta\u0142 przyzwoit\u0105 prac\u0119 jako sekretarz w teatrze miejskim w Lipsku. Jako radny miejski w Lipsku stopniowo zdobywa\u0142 szacunek miejskich dygnitarzy. Jednocze\u015bnie wiedzia\u0142, jak porwa\u0107 t\u0142um swoj\u0105 popularn\u0105 retoryk\u0105. Wyst\u0119powa\u0142 jako p\u0142omienny, odwa\u017cny orator, organizowa\u0142 narodowy ruch wolno\u015bciowy w Saksonii, a w 1848 r. zosta\u0142 wybrany do Wielkoniemieckiego Zgromadzenia Narodowego we Frankfurcie nad Menem. Zjednoczone Niemcy, ale w wolno\u015bci. Dla niego niemieckie pa\u0144stwo narodowe by\u0142o wyobra\u017calne tylko jako republika, a zjednoczona republika by\u0142a z kolei warunkiem wst\u0119pnym dla jego prawdziwego celu – ludzkiej wolno\u015bci. Mimo to Blum pozostawa\u0142 wra\u017cliwy na pogarszaj\u0105ce si\u0119 problemy spo\u0142eczne Vorm\u00e4rz. Nigdy nie zapomnia\u0142, sk\u0105d pochodzi. W pa\u017adzierniku 1848 r. wyg\u0142osi\u0142 przem\u00f3wienie z Frankfurckiego Zgromadzenia Narodowego do demokrat\u00f3w w Wiedniu, kt\u00f3rzy otwarcie walczyli przeciwko rz\u0105dowi. Zosta\u0142 aresztowany i skazany na \u015bmier\u0107. Egzekucja Bluma nie by\u0142a niefortunnym zbiegiem okoliczno\u015bci, ale \u015bwiadom\u0105 decyzj\u0105. Egzekucja Bluma 9 listopada 1848 roku po\u0142o\u017cy\u0142a kres wszelkim demokratycznym nadziejom, kt\u00f3re mia\u0142y odrodzi\u0107 si\u0119 dopiero 70 lat p\u00f3\u017aniej, 9 listopada 1918 roku. <\/p>\n\n
Najpopularniejszy polityk swoich czas\u00f3w, Robert Blum, zgin\u0105\u0142 o \u015bwicie od kul austriackiego plutonu egzekucyjnego. Ojczyzna nie podzi\u0119kowa\u0142a mu za jego po\u015bwi\u0119cenie. Zosta\u0142 uhonorowany jako m\u0119czennik, ale Robert Blum, jeden z niewielu wybitnych niemieckich demokrat\u00f3w, zosta\u0142 szybko zapomniany. <\/p>\n\n
Przekazano jego ostatnie s\u0142owa: „Umieram za niemieck\u0105 wolno\u015b\u0107, o kt\u00f3r\u0105 walczy\u0142em. Niech Ojczyzna o mnie pami\u0119ta”. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"